książka
Marta Gębska
Joanna Plak
Rajmund Morawski
Kinga Kuźma-Gołdanowska
Aldona Frączkiewicz-Wronka
Martyna Wronka
Mirosław Grewiński
Katarzyna Kwapińska
Agencja Reklamowo-Wydawnicza Arkadiusz Grzegorczyk
2012
otwarty (Open Access)
Gębska, M., Plak, J., Morawski, R., Kuźma-Gołdanowska, K., Frąckiewicz-Wronka, A., Grewiński, M., Wronka, M., & Kwapińska, K. (2012). Przedsiębiorczość w Polsce-bariery i perspektywy rozwoju. Agencja Reklamowo-Wydawnicza Arkadiusz Grzegorczyk.
postawy przedsiębiorcze, rozwój społeczno-ekonomiczny, bariery przedsiębiorczości, warunki prowadzenia biznesu, kapitał społeczny
polski
Polska
W tekście podkreślono, że w krajach wysoko rozwiniętych organizacje coraz silniej reorientują się w stronę przedsiębiorczości, rozumianej nie tylko ekonomicznie, ale też społecznie i publicznie. Przedsiębiorczość ma charakter historyczny i ewoluuje, dlatego w kolejnych etapach rozwoju społeczno-gospodarczego przyjmuje różne formy. Potocznie oznacza dostrzeganie szans i ich efektywne wykorzystanie, natomiast naukowo jest pojęciem wieloznacznym, analizowanym m.in. w zarządzaniu, ekonomii, socjologii i psychologii. Wyróżniono cztery główne nurty badań: innowacje, rolę przedsiębiorcy, proces tworzenia nowych przedsięwzięć oraz odkrywanie i wykorzystywanie szans. Publikacja prezentuje wyniki projektu WSP TWP i omawia m.in. warunki prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce na tle innych krajów, inspirowane badaniami Banku Światowego. Wnioski dotyczące Polski są raczej negatywne: formalno-instytucjonalne warunki prowadzenia biznesu pozostają trudne, szczególnie w okresach spowolnienia gospodarczego. Jednocześnie przedsiębiorczość Polaków oceniono względnie pozytywnie, mimo niższej stabilności, innowacyjności i słabych powiązań firm z sektorem B+R. Analiza rynku pracy w województwie lubelskim wskazuje rosnącą skłonność absolwentów do zakładania firm, motywowaną m.in. bezrobociem, potrzebą niezależności i perspektywą wyższych zarobków. Barierą pozostaje jednak brak infrastruktury przedsiębiorczości, która pozwalałaby wykorzystywać wiedzę w praktyce. Podkreślono też znaczenie kapitału społecznego i kryzysu kulturowego (niski poziom zaufania, słabe więzi), które osłabiają aktywność przedsiębiorczą młodych. Wskazano niedostatki edukacji w rozwijaniu kreatywności i innowacyjności, przy jednoczesnej obronie roli humanistyki jako źródła kompetencji kluczowych dla nowoczesnego biznesu. Omówiono również zwrot uczelni ku „przedsiębiorczości akademickiej” oraz potrzebę łączenia innowacyjności z etyką i odpowiedzialnością społeczną. Całość prowadzi do wniosku, że przedsiębiorczość (także społeczna i CSR) może zwiększać dobrobyt, ale wymaga redukowania barier i tworzenia sprzyjającego ekosystemu wsparcia. Przykładem takiego podejścia jest projekt „Kreatywny Humanista”, który poprzez szkolenia, zajęcia i doradztwo zawodowe wzmocnił praktyczne przygotowanie studentów i został oceniony jako inicjatywa warta kontynuacji.
* zgodnie z przyjętymi założeniami nie podaje się stopni i tytułów naukowych autorów