artykuł

Marek Bartoń

Przedsiębiorczość – Edukacja

2005

otwarty (Open Access)

https://rep.up.krakow.pl/xmlui/bitstream/handle/11716/1858/Przedsi%C4%99biorczo%C5%9B%C4%87-jako-przedmiot-matury-Bystro%C5%84_M.pdf

Bystroń, M. (2005). Przedsiębiorczość jako przedmiot matury 2008. Przedsiębiorczość – Edukacja, 1, 255-257.

matura, transformacja polityczno-gospodarcza, system oświaty, przedmiot podstawy przedsiębiorczości, podstawa programowa, rynek pracy, reforma oświaty

polski

Polska

• edukacja formalna – szkoły średnie (kształcenie ogólne)
• edukacja formalna – szkoły średnie (kształcenie zawodowe)

Postęp cywilizacyjno-technologiczny i transformacja polityczno-gospodarcza wymuszają dostosowanie polskiego systemu oświaty do nowych realiów rynku pracy i gospodarki. Autor dowodzi, że przedmiot „podstawy przedsiębiorczości” powinien mieć wyższą rangę w strukturze kształcenia, ponieważ rozwija kompetencje kluczowe (m.in. planowanie, komunikację, pracę zespołową, rozwiązywanie problemów, korzystanie z informacji i technologii oraz negocjacje). Podstawa programowa dla szkół ponadgimnazjalnych zakłada przygotowanie uczniów do aktywnego uczestnictwa w życiu gospodarczym i świadomego wejścia na rynek pracy, a cele edukacyjne obejmują także rozumienie mechanizmów gospodarki rynkowej, roli państwa i prawa oraz realiów gospodarki europejskiej i światowej. Autor wskazuje, że treści nauczania w praktyce w dużej mierze mają charakter ekonomiczny (ok. 75%−80% materiału to podstawy ekonomii), co uzasadnia traktowanie tego obszaru jako samodzielnego, pełnoprawnego przedmiotu egzaminacyjnego. Przedstawia historię prób włączenia „podstaw ekonomii”/„podstaw przedsiębiorczości” do matury, które zostały wstrzymane m.in. z powodu braku formalnych podstaw MENiS dla egzaminu oraz ograniczonego zainteresowania instytucji egzaminacyjnych. Zwraca uwagę na niespójność: w Europie ekonomia bywa uznawana za przedmiot maturalny, podczas gdy w Polsce uczniowie nie mają takiej możliwości mimo wcześniejszego kontaktu z treściami ekonomicznymi. Skutkiem jest utrudniona rekrutacja na kierunki ekonomiczne, bo uczelnie zastępczo wymagają wyników z przedmiotów nie zawsze adekwatnych do profilu studiów (np. historia, geografia, WOS, matematyka), co różnicuje kryteria między uczelniami i komplikuje wybory kandydatów. Autor argumentuje, że przywrócenie właściwego prestiżu edukacji ekonomicznej wymaga umożliwienia weryfikacji tej wiedzy na maturze. W konsekwencji postuluje uruchomienie procedur prowadzących do wprowadzenia rozszerzonego przedmiotu (np. „podstawy ekonomii”) jako egzaminu maturalnego od 2008 roku.